Λίγες μέρες μετά την παρουσίαση του βιβλίου της Άννας Κοκκίνου με τίτλο ''Μέσα σε μια καρδιά'' που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 11 Αυγούστου στο Κέντρο Πολιτισμού Δήμου Ανατολικής Μάνης, στο Γύθειο, μιλήσαμε μαζί της και μας παραχώρησε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη.
1) Κυρία Κοκκίνου πείτε μας λίγα λόγια για το μυθιστόρημα ‘’Μέσα σε μια καρδιά’’.
Η Αντιγόνη, η κεντρική ηρωίδα του βιβλίου, είναι μια ηρωίδα της ζωής. Μπορεί να είμαι εγώ ή εσείς. Ερωτεύεται, περιμένει, υπομένει. Ζει το μοναδικό ταίριασμα, την απόλυτη ευτυχία στην αγκαλιά του Στέφανου. Για λίγο… Η ζωή της ανατρέπεται, η οικογένειά της υποφέρει, οι προτεραιότητες αλλάζουν. Χάνεται, πέφτει, παλεύει, αγωνίζεται, ελπίζει, μάχεται. Δεν ¨σέρνεται¨ όμως. Ποτέ.
Μια ιστορία συνηθισμένη, καθημερινή μα και μοναδική. Μια ιστορία που εξυψώνει τη γυναικεία φύση, τη δύναμη της ψυχής, το μεγαλείο της αγάπης. Που αποκαλύπτει πως όλα μπορούν να χωρέσουν μέσα σε μια καρδιά, μέσα στη δική σας καρδιά, φτάνει να καταφέρετε - όπως η Αντιγόνη – να φυλάξετε εκεί μόνο ότι αξίζει!
Πρόκειται για ένα βιβλίο γεμάτο εικόνες και συναισθήματα. Με λιτή, άμεση και ζωντανή γραφή ταξιδεύει τον αναγνώστη στην Μάνη, στην Αθήνα, στην ζωή της επαρχίας και σε αυτή της πρωτεύουσας. Στον έρωτα, την αγάπη, τη ελπίδα, την οδύνη, την απώλεια, τη δημιουργία.
2) Υπήρξε κάποιο κίνητρο για να γράψετε αυτό το μυθιστόρημα;
Μοναδικό κίνητρο είναι η αγάπη μου για τη γραφή. Η ανάγκη μου να αποτυπώσω στο χαρτί όσα έζησα ή θα ‘θελα να ζήσω, όσα είδα στις ζωές των άλλων, όσα βλέμματα και κρυφά μηνύματα μπόρεσα να αποκρυπτογραφήσω. Η ψευδαίσθηση πως έχω την ικανότητα να διορθώσω λάθη, να σβήσω εφιάλτες, να πραγματοποιήσω όνειρα.
3) Ποιος ήταν ο λόγος που επιλέξατε στο πρώτο σας μυθιστόρημα να παρουσιάσετε τη Μάνη και ιδιαίτερα το Γύθειο;
Η Μάνη είναι για μένα τόπος αγαπημένος. Έζησα τα παιδικά μου καλοκαίρια εκεί, δούλεψα στο Γύθειο και στην ευρύτερη περιοχή για δυο χρόνια και βέβαια είμαι δεμένη με τον τόπο. Εκτός όμως από το συναισθηματικό κομμάτι, με μαγεύει η φυσική της ομορφιά και η μοναδικότητά της. Θεωρώ πως οι μανιάτες είναι άνθρωποι αυθεντικοί, δυναμικοί, έμπιστοι, σκληροί και ντόμπροι. Λένε τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Καμαρώνω που κυλάει στις φλέβες μου έστω και λίγο μανιάτικο αίμα.
4) Από που αντλείτε έμπνευση για το βιβλίο σας; Έχετε επηρεαστεί από την εποχή της πνευματικής και οικονομικής κρίσης;
Γενικά από παντού… από την ίδια τη ζωή, από την καθημερινότητα. Από τους φίλους μου, τους συναδέλφους μου, τους μαθητές μου, τους γείτονες… μπορεί κι απ’ τον περιπτερά. Όλοι έχουν κάτι ξεχωριστό να ¨πουν¨ . Στο συγκεκριμένο βιβλίο όμως υπάρχει και ένα βιωματικό κομμάτι που αφορά την ασθένεια της αδερφής μου.
Όσον αφορά την ¨κρίση¨, όχι δεν μπορώ να πω ότι έχω επηρεαστεί.
5) Όταν ήσασταν παιδί ποιο βιβλίο είχατε αγαπήσει περισσότερο και ποιον συγγραφέα;
Επειδή έχουν περάσει πολλά-πολλά χρόνια δεν θυμάμαι ακριβώς… όμως σίγουρα ήταν ανάμεσα στα: «Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα» του Μενέλαου Λουντέμη, «Οι περιπέτειες του Όλιβερ Τουίστ» του Τσαρλς Ντίκενς και «Χωρίς οικογένεια» του Έκτορος Μαλό.
6) Υπάρχουν κάποια μυστικά που θα θέλατε να πείτε σε έναν γονιό ο οποίος θέλει να κάνει το παιδί του να αγαπήσει τα βιβλία ως συγγραφέας;
Είναι πολύ δύσκολο στις μέρες μας να πείσουμε τα παιδιά μας όχι να αγαπήσουν αλλά έστω να ανοίξουν ένα βιβλίο, όταν έχουν μπροστά τους όλα αυτές τις ηλεκτρονικές συσκευές, που ακόμα κι εμάς τους ενήλικες μας εντυπωσιάζουν και μας εξυπηρετούν κατά κάποιο τρόπο, στο να κάτσει το παιδί ήσυχο, να προλάβουμε να ξεκουραστούμε κλπ. Βασική προϋπόθεση είναι να αφιερώσουμε έστω λίγο χρόνο στο παιδί. Από πολύ μικρή ηλικία χρειάζεται να τους διαβάζουμε παραμύθια. Μεγαλώνοντας, επειδή τα παιδιά μιμούνται θα πρέπει να βλέπουν τους γονείς τους να διαβάζουν. Σε κάθε σπίτι πιστεύω πως πρέπει να υπάρχει μια βιβλιοθήκη ή έστω ένα ράφι με εξωσχολικά βιβλία.
Η ανάγνωση ενός βιβλίου μας ξεκουράζει, μας χαλαρώνει, μας ηρεμεί. Όταν ανοίγουμε ένα βιβλίο, ανοίγουμε ταυτόχρονα μια πόρτα που μας οδηγεί αλλού, ζούμε άλλες ζωές, βλέπουμε τον κόσμο με άλλη ματιά. Διορθώνουμε τα λάθη μας και βελτιώνουμε τη συμπεριφορά μας. Τα βιβλία μας συντροφεύουν και μας παρηγορούν. Είναι φίλοι που μας κρατούν το χέρι και μας συμβουλεύουν.
7) Πώς είναι η καθημερινότητα ενός συγγραφέα; Ποιες είναι οι δραστηριότητές σας;
Δεν ξέρω ποια είναι η καθημερινότητα του συγγραφέα αλλά υποθέτω πως θα ‘ναι πιο εύκολη από τη δική μου, που η μέρα μου μοιράζεται και στις άλλες ιδιότητες μου. Εκπαιδευτικός και μητέρα δυο ανήλικων αγοριών. Ο χρόνος που αφιερώνω στη συγγραφή είναι πολύ λιγότερος απ’ ότι θα ‘θελα.
8) Θα σας ενδιέφερε να ασχοληθείτε με κάποιο άλλο είδος συγγραφής, π.χ διήγημα, βιογραφία, ποίηση;
Γράφω μερικές φορές ποιήματα αλλά όχι τόσο για να διαβαστούν όσο για να εκφράσω άμεσα την συναισθηματική φόρτιση που νιώθω τη δεδομένη στιγμή. Με ενδιαφέρουν όλα τα είδη συγγραφής ως αναγνώστρια αλλά μόνο το μυθιστόρημα ως συγγραφέας.
9) Έχετε κάποιο επόμενο βιβλίο στο μυαλό σας;
Το επόμενο βιβλίο μου ετοιμάζεται και ευελπιστώ το επόμενο καλοκαίρι να με φιλοξενήσετε πάλι και να μιλήσουμε γι’ αυτό.
Υ.Γ.: Σε αυτό το σημείο θέλουμε να ευχαριστήσουμε την κα Άννα Κοκκίνου για το χρόνο της και για την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που μας παραχώρησε και να της ευχόμαστε να έχει υγεία και πάντα επιτυχίες σε ότι κάνει.
